Nightlife Amsterdam

Daars twee soorte “bitter balle”…


Oplaas is ek en my gesin op vakansie. Kyk Boeta, vir aerie-ry ĺn en óm Afrika gaat jy hóés; so vir dieselfde geldjie in die hand naar huis; fladder ons in grênd styl na Europa! Ná die visa ouens eers góéd met ‘n mens gemors het – moet jy beslis hare op jou tanne hê om die lughawe se sekeuriteit te vergewe vir hulle gevroetel en gesnuffel.

Eerste Stop; Amsterdam. Die sakkerollers is amper weg met my horlosie dáárom klou ek verbete aan my handsak want almal stamp en stoot moedswillig aan jou. Hierso loop almal óf oopbek óf kwylbek, maar almal stáár. My agtienjarige seun het ‘n permanente glimlag op sy bakkies deur die klipstegies van Amsterdam. Hy reken hys beslis in die destydse “Para-dys” (of Parra-wys) want die Eva’s het hoeka so min kleertjies aan.

My man word brom-brom saamgesleep op Boot-toere op en om die kanale. Kastele en Windmeule en Museums, als word ingepas. So belewe ons beide argitektuur en kultuur. Ons ‘Oeh-en Aha’ so knikkend vir die gidse se babbel oor gewels en boustene en steun pilare onder die watervlak. Die een na die ander oudgeid word uitgewys – ‘n huis vanuit 1485! Nog geboue oor die eeue – 16e en 17e eeu en so gaan sy aan. Als is weer perfek gerestoureer. Dit sit my aan die wonder oor wat gaan staan in Afrika vanuit dieselfde tydperk. Daar in Ghana is ‘n paar Forte en Slawe Kastele, maar als is effe muf en vervalle. Daars géén vergelyk tussen onse toerisme in Ghana en die Euro’s wat flink hier in Amsterdam inrol nie. Ek kan net indink dat die Europeers ‘n langplan gehad het. Die grondherwinning proses het reeds in die 17e eeu beginner en hulle bly net aankom met nuwe planne. Daai windkragwaaiers , elektriese motors en fietse is darem erg groen. In watter eeu sal ons óóĺt opvang?

Ek gooi my ge-oefende-wit-oogrol en sidder om te dink presies wát van Ou-Johannesburg oor is vandag. Gaan kyk bietjie in Yeoville die eens spog Hotelle wat vervalle en half afgebreek bewoon word deur plakkers. Als wat eens spiekeries was – sal nog tot op die grond afgebrand word vóórdat iemand van die museum-komissie vanaf die soustrein se diepe slaap wakker skud.

Goed goed – genoeg bitterbal-stories. Daars ook ‘n ander soort wat mens kan éét. Ons leer so ietsie merkwaardig hierso – werk hard en neem elke dag tyd vir jouself én/óf jou vriende en “borrel”. Dít is wanneer julle iewers in die buitelug sit en gesellig wees en lag en kuier…met of sonder sjampanje, dan “borrel” jy. Dáár en dan val ons ĺn met die briljante idee. Daar word elke dan en wan gesit en “bitter balletjies” geëet, of appettert of stroop-wafeltjies- ons “borrel”. Ons bevind onsself in groen parke met elke soort geur en kleur mens. Whoww dars gratis musiek opvoerings, mense op rolskaatse, in skrapse Yoga-broekies, hone van elke sort en daars vrede. Ons ‘borrel’ met wyn in die hand en botter-broodjies in die anderhand.

Ek moet hierde Kaaskoppe bés gee. Ai-ja-jai hulle wéét van hard werk en plesierig wees. Nou-ja voort na Parys en gaan kyk wat ek dáár kan leer…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s