Tag Archives: RSA

Mangat se inval

Demmit-polisterien is belangrike goeters!

Hier in Ghana is my man soos elke ander ou wat werk toe gaan, druk besig. Hy is in vergaderings en gedurig weg met aller belangrike sakereise na vreemde plekke. ‘n Blink nuwerwetse streeppak Mr. Juppie besoek Akkra. By ‘n besigheidsete vertel hy hoe erg besig is hy en sy dokters vroutjie. Uit so misterieuse hoogte vra my met ‘n mondvol slaaiblare, wat doen ek heeldag? Dis maar min dat ek sonder woorde uitgevang word – maar daar sit ek met ‘n bek vol tanne. Sprakeloos. In een vraag is ek geweeg en te lig gevind. Praat van binnegoed uitpluk in ‘n arena. – daar bloed ek dood nog voordat ek die man kan antwoord; bestel hy nog ‘n koue waterbotteltjie en verander die geselskaplyn.

Bloed ek dood in die arena

Bloed ek dood in die arena

In die strokiesprente sien jy gereeld ‘n mannetjie in ‘n oop mangat inval. Ooit gewonder wat hulle inval? Nee, maar ek weet nou hoe daai mannetjie voel. Mangat-mannetjie voel soos daai polistereen snippers van delikate verpakking of die wit verpakking van ‘n Ma-se-grootte plat TV-skerm. Heeltyd doen jy jou ding waarvoor jy so delikaat met die hand geskape is. Demmit – polistereen is baie belangrike goeters! Manlief se wêreld versplinter nie. Kinders word geskool. Die huisgesin verhonger nie, almal se sosiale kalenders word in ag geneem en die lewe kap aan sonder ‘n hik. Dan vra vreemdeling jou of jy die waarde van ‘n stoffie beskik! Dis wanneer iemand die polistereen verpakking uit die boks uitpluk en sommer net so weggooi. Al wat bly staan en raakgesien word is die indrukwekkende plat fênsie TV skerm. Miskien is polistereen maar so lig innie broek. So waardeloos…

Polisterien

Polisterien – Is dit regtis so waardeloos?

Laat nag lê ek in my bed en omdop. Manlief weet nie watter sweisdraad om uit toets nie want Mammie is opgewerk met die hele ganse wêreld. Slaap is my nie gegun nie, ek droom van polistereen snippers wat dryf in Akkra se wateroorstromings. Dae lank loop my kop stadige dikwiel draaie innie sand met my. My man is met min woorde en baie wysheid geseën; hy dra tjoklits en goeie wyn aan. Had ek maar ‘n ander keuse – het ek beslis gewerk. Mense lieg nie as hulle reken die lewe is onregverdig nie. Om my is daar onderwyseresse, ‘n regsgeleerde, ‘n akte sekretaresse, ‘n projek bestuurder, ‘n labratorium tegnikus en hulle almal is ekspat-manlief se plus een. Werkspermitte vir ekspats is so skaars soos hoendertanne. Akkra se immigrasie deel net een per gesin uit. As ek die ding in woorde moet vasvang: is ek huidiglik maar net nog ‘n oulike Akkra-huisvrou met ‘n besige kalender en ‘n swartbeld in inkopie- en uitsnuffeltalent. Haha in woorde klink dit so wha-wha-woom! Ouma sou sê: “fênsie”.

Fênsie huisvrou

Fênsie huisvrou…

Intussen leun ons op vriendinne – met tennis- en kaartspel, koffiedrink en naaldwerkklasse. Ons snuffel vir winskopies en goeie kaas, vars groente en sappige vleissnitte. Poep en betaal is die ou “wet van Transvaal”. Maar verbeel jou ‘n skolerugbyspan vat ‘n Springbokspan aan, onregverdig né, wel, dis hoe inkopies hier in Akkra vergelyk met opsies in RSA. Mens moet netwerk en winskopies najaag. Naweke word daar oor en weer gebraai en potjies opgekook. Ons karring aan met gewone elke-dag se dinge. Feestelikheid is ‘n ding eie aan onse mense, selfs in Ghana soek ons net rede vir samesyn.

In poeierblou, streep en lint het ‘n hele bondel van ons saamgekom vir ‘n ooievaarstee. Vrouens het ge-ooh en ge-aah oor die mooie kleertjies en babastreepsokkies . Daar is nie veel verskil tussen hier en tuis se huisvrouens nie.

Hierdie week hoor ek Mr. Juppie is tuis van sy Akkra besoek, terug in Johannesburg, weer veilig en knus. Sy dokters-vroutjie is swanger met ‘n tweeling. Hy is ‘n reuse bevordering aangebied, in Nairobi, Kenya. Karma slaan soos ‘n blinde sambok. Nou gaan hy sommer eerstehands uitvind wat is die waarde van liggewig-polistereen.

Karma

Karma – jou gedienstige hond…

Advertisements
Kat in 'n sak

Duur Katkoop

Outyd in my Ouma kombuis, het sy ‘n wysheid kwytgeraak terwyl ons ertjies sit en uitdop. Vandag deel ek dit sonder die nodige ertjie-uitdop-proses. Sy vertel; moet nooit ooit ‘n klein katjie verniet aanvaar van iemand nie. Al betaal jy nét vyf sent, betaal tog net ietsie alvorens daai kat jou nog op die ou end platsak trek.

Op 13 Desember verlede jaar koop ons as ‘Kersgeskenk” ‘n sofa-lê-stel vanaf @Home (The Grove Tak in Windhoek) en betaal kontant dáár en dan die gedoente. Om rede die fabriek in Die Republiek reeds gesluit is, sal hulle die sofas bestel in die eerste week van Januarie en binne 3 weke van daai datum sal dit gelewer word in Windhoek. So is ons vol verwagting terug na skoonma se huis en gee haar vir eers net ‘n fototjie en van die belowe sofaset. Die opgewondengeit en afwagting loop dik en soet soos stroop. Skoonma het dit moeilik – sy sleep ‘n suurstofmasjien soos ‘n hond op ‘n leiband saam en al plesiertjie is sit en TV-kyk in die gesinskamer. Nou kan die Asempie in koningklike gemak rondlê so tussen mense van die huis.

Ons sit hier in die stokkies en stof van diep Afrika en Ouma wil nie rooimierneste met stokkies oopkrap nie.

Drie maande tot op die dag tik verby, en by navraag oor die nuwe gemak lê-sofa; stik ek van ontsteltenis toe ek hoor geen bank is nog afgelewer nie.

Het ek myself ‘n kat-in-die-sak gekoop?

Hoe is dit dan dat ek nié die sofa-stel-beloftes aansien vir ‘n gratis katjie nie?

Miskien ly ek ook aan kort-mannetjie–sindroom? Als moontlik het opeenvolglik verkeerd gegaan. Een sot het vergeet om te bestel. ‘n Ander sot het nie opgevolg nie. Nog ‘n sot het dit nie in Die Republiek opgelaai nie. So volg die volgende sot weer niks op nie. My kort humeur kry die opperhand wanneer ek met onnooslikheid te doene kry. My mooi maniere en kalmte het verdwyn die oomblik toe juffroutjie my meëdeel dis nie eintlik haar skuld nie. Dink jou dit aan! Is dit dan my skuld? Sy werk daar nie ek nie.

Is die wêreld nou so afhanklik van tegnologie dat ons selwers nie meer kan dink nie? Moet mens iemand wat ‘n salaris trek eers ‘n fooitjie gee om sy eintlike werk te doen?

Verbasend genoeg het ‘n enkele smeerbrief op bakkiesboek die fôkapie afgehandel en in die bed gesit. My telefoon is witwarm geskakel. Almal wou en kon skielik help. Binne ‘n rekord tyd van net twee daggies is die herrie oor want skielik is die lê-sofastel afgelewer in Windhoek!

Ek kan nou bevestig ou-Moeder-Asempie lê heerlik in koningklike gemak in die gesinskamer en TV-kyk of haar sofa-splinternuut “uit-Die Republiek”.

Nou sit ek dink aan daai gratis kat, miskien is my skoolgeld nou betaal?

Steve Hofmeyr

Ek ken ‘n tweegatjakkals op ‘n myl…

http://www.timeslive.co.za/entertainment/2014/10/28/blacks-were-the-architects-of-apartheid-hofmeyr

Ek is heel gemaklik in my witvel, dankie. Party sluk nou hulle kleintongetjies in, dis reg, ons móét met trots kan praat van witmense en mý witvel en mý witgevoelens. Dis nié rasisties nie, rasisme is; om jouself of jou volk of tradisie as superieur te vergelyk met ‘n ander ene sin.

Sestig jaar later gaan ons reënboognasie nog steeds modder gooi – kyk maar na oningeligte sotte in Amerika wat defnitief meer rasisties as die alleman in RSA is. Op die oomblik gryp party van onse mense na strooihalms en ander na stront en hoop die stink stick nie. Steve, was jy nie daardie selfde ou wat gaan braai het saammet Zuma toe jy ‘n social status triek wou trek nie? Het jy nie op News24 op 27 Maart 2007 die hele wereld ingelig het dat :Hofmeyr said: “Zuma is one of the few leaders with whom I would sit around a fire. He’s an honest man and speaks like an Afrikaner – a straight forward person.” Nou pas die skoen nie meer nie.

http://www.news24.com/SouthAfrica/Politics/Zuma-Afrikaners-bond-at-braai-20070327-2

My oorle Ouma Henna het gesê, ‘n ou word aan sy vriende geken en jy swaer is nie my vriend nie. Jy was ougat in Agter elke man en jy sing met ‘n rasperstem wat my lam in die knieë het, maar ek sien ‘n tweegatjakkals op ‘n myl. Smaak my, jy dans op verskillende soorte musiek, net wanneer dit jou pas.

Kan reëboogmense nie maar plan maak om te leer uit die geskiedenis voordat ons besef geskiedenis herhaal homself net oor en oor. Die spelers verander maar dieselfde storie oor en oor herhaal homself.

In Namibië het die staatshoof eendag besluit “almal hier is Namibian” en daar word nie meer in die nuus verwys na ‘insittendes’ in ‘n taxi nie. Dis soveel ‘Namibiese mense’ wat beseer is, en basta met die res van die sugar coating. In Namibië sien mense nie kleur soos in RSA nie. Die enkele plaasmoorde daarso word almal opgelos. Lees hierso: http://www.sun.com.na/crime/police-hot-heels-farm-killer.59388http://www.namibian.com.na/indexx.php?archive_id=116325&page_type=archive_story_detail&page=1http://allafrica.com/stories/200912040129.html.

Die hele land jag letterlik die gemors totdat hulle gevang word.  Nou wat gaan dáár anders aan as in RSA? Maklik, hulle sit jou op jou plek sodra jy haatspraak of rassistiese opmerkings maak. Die mense werk saam en verdra mekaar se plekke in die son.  Almal giggel oor mekaar se eienaardighede. By ‘n vulstasie hoor ek ‘n joggie koggel “Hey Boer, gooi ek vol? Jys mos ‘n boer met ‘n dikbeursie!”…die boer antwoord “Wambo, ons almal se geld is ewe dun en ry dieselfde plaaspad huistoe” so in die wegstap.  Toe hy terugklim is al die bakkie se ruite skoongepoets en die Wambo staan met ‘n varsgebakte caffee-bruinbrood onder die blad en kleingeld en uittel. Niemand pluk ‘n 9mm uit nie, niemand spring aanmekaar soos kapokhaantjies nie.   Ons maak ‘n grappie en koggel mekaar goedswillg uit. Verdra en vergewe en ‘n goeie dosis humor werk elke keer. Sal so iets vandag in RSA gebeur…jinne ek glo nie.

Die media in RSA het almal ‘n propper bekklap nodig. Verdraagsaamheid en respek vir mekaar moet weer van vooraf aangeleer word. Totdat die media en idiote op hulle soapboxies leer om 100% meer verdraagsaam en met respek teenoor mekaar op te tree, gaan ons daai skippie ry met gate in. En die water stroom is, net ‘n paar ‘insittendes’ skep water uit.

Sien die hele ding begin met opvoeding. Ons word ge-‘brainwash’, elke dag deur die media. Nou moet ons van voor af geleer word, ons is almal Suid-Afrikaners, ons almal behoort en niemand gaan sy pie vat en waai nie, almal bloei dieselfde en elkeen soek sy pozzie in die son. Solank as wat hulle heeltyd mekaar se verskille beklemtoon, gaan ons mekaar as verskillend sien. Lees en leer oor mekaar se gedeelde skandes en verdriet en dan begin jy eers empatie en verstanding en aanvaarding skep.

Solank as wat daar na rasse wat een meer verhewe (Zuma) en onaantasbaar ( Malema) as ander verwys word, gaan ons mekaar so sien. Ai toggie, die Afrikaners kan hulleself tog so Martie-martelgat-gedra! Waar is die boerevolk wat konsentrasiekampe oorleef het? Iewers moet daardie sterkwil en hardegatgeit nog in onse are pomp! Solank as wat die media en politikuste brownie-punte bymekaarmaak en kakaanjaag en die rassehaat vuurtjie aanblaas sal daar nooit aanvaarding en vergewing kom nie.

Ons is mekaar se grootste vyand. Leer tog dink vir jouself en besluit self wanneer jy nie saamstem met dit wat teen jou grein skuur. Dis voor die handliggend dat die (stort)kop van RSA vrot is; tot op die been verrot. Sy skelmstreke was al onder die soeklig voordat hy president geword het. Nou kom hy weg met blatante diefstal van miljoene en die media vryf sout in onse wonde. In plaas daarvan dat die media konsentreer op die diefstal en opcover daarvan en die absolute minagting van die wet, blaas hulle weer die rassevlammetjie aan. Waarom so baie verkragtings en brutale moorde, gaan terug na ons voorbeeldige Zuma-leier-se eskepades wat kwytgeskeld is. As hy dit kan doen, doen die res van ons so voort.

Ek pluk my so op, elkekeer as iemand kerm en kla, maar vra tog wat hulleself daaraan doen. Moenie saamstem met die kermderms nie. Dit verander niks nie. Laat jou net negatief voel. Gaan vee voor jou eie agterdeur en doen ‘n selfondersoek in jou eie dade van vandag. Het jy daadwerklik iemand naby jou probeer leerken as mens? Het jy ooit gestem in die laaste verkiesing. Indien nie – hou jou bek of doen beter, of kom op met ‘n oplossing of voorstel. Maar trek tog net vinger en doen tog net iets anders as kerm en klim van daai soapboxie af.

As stemreg iets daadwerkliks kon verander, sou ons nie toegelaat word om te stem nie. Al daai kermgatte wil nie ‘n oplossing vind nie, want dan moet hulle iets anders kry om te haat of om oor te kla. Kap dit (rassehaat en kerm) af, sny die res van die vrot uit (vlek die vrot oop) en steriliseer (verbind, verdra, vergewe) dit wat oorbly.

Skuif nader, ek hou vir jou ‘n plekkie in die son.